Presidential Museum and Library

“Sa Bayan Filipino,” President Manuel L. Quezon wrote:

____________________

Pinag-lingkuran kita, bayan kong minamahal, sa buong kaya ko. Ikaw naman ay nag pakita sa akin ng iyong tunay at tapat na pag asa. Hindi malilimutan hangan sa katapusang tibok ng puso ang ipinakita mo sa akin. Dinaramdam kong hindi kita nasamahan hangan sa mapalad na oras ng lubos mong pagkamalaya. Ngunit narian ka na halos at kaka-unti na ang lalakarin.

Upang huwag ma-aksaya ang buhay ng manga naglingkod sa iyo at pakinabangan mo at ng ating mga inanak ang kalayaang tatanggapin mo na sa loob ng madaling panahon, ang bilin ko sa iyo ay ito:

Ibiguin mo ang iyong sariling dangal, kalayaan at pagsa-sarili, at ipakipaglaban mo hangan sa katapusan.
Ala-lahanin mong lagui na ikaw ay isang bayan, at ang pag-kakaisa ay siyang panggagalingan ng iyong lakas at katahimikan at kaguinhawahan.
Huwag pakingan ang masamang hatol, kahit sa pamamagitan ng magagandang salita noong manga walang hinangad kundi ang kanilang sariling kagalingan.
Ang Amerika ang siyang dapat kilalaning tunay na kaibigan ng Bayang Pilipinas at ang pulitikang dapat nating pa-iralin ay ang hwag makipag-alit sa bayang Amerikano.
Pag-ingatan ang Hapon. Hwag natin silang pagkulangan ngunit hwag tayong pailalim sa kanila. Wala tayong papakinabangan.
Makipagkasundo sa lahat ng Bansa, ngunit hwag kumapit sa kanino pa man liban sa Amerika.
Kilalanin ang naging utang sa España na nagmamahal sa atin.

Adios bayan kong minamahal. Ipanalangin mo ako sa Dios at sa Kanya Ka umasa. Siya ang makapangyarihan at Siya rin ang puno at simula ng kagalingan. Walang Bayang guiguinhawa at lalago na hindi may pagsampalataya o lumilimot sa Dios.

Dios ko – pagpalain mo nawa ang aking bayan.

Manuel L. Quezon